ΣΕΙΡΑ: ΙΑΜΑΤΑ ΜΠΑΧ.
GENTIAN
Λέξεις κλειδιά: Αμφιβολία, αποθάρρυνση, ηττοπάθεια.
Από την Βάνα Κοντογιάννη
Εναλλακτική θεραπεύτρια

Σε βλέπω που πασχίζεις προσπαθώντας να ανέβεις ετούτη την πανύψηλη σκάλα.
Μα γιατί τόση προσπάθεια,
αφού έχεις φτερά;
Μια διαπίστωση που αφορά κάθε άνθρωπο. Μια ερώτηση. Αν και τόσο εύλογη αρχικά, απαξιώνεται από την απάντησή της μετουσιώνοντας την προσπάθεια και το δέος που νιώθει κανείς μπροστά σε μια πανύψηλη σκάλα σε κάτι τόσο ανούσιο και άχρηστο όσο ανούσιο και άχρηστο δείχνει να προσπαθείς να περάσεις μέσα από τον τοίχο ενώ υπάρχει πόρτα.
Ένας πατέρας σκυμμένος φροντίζει τον κήπο του κάνοντας κάποιες συνηθισμένες δουλειές και έχοντας το κοριτσάκι του δίπλα που τον βοηθά ποτίζοντας με το λάστιχο.
Μια στιγμή, το κοριτσάκι στρέφεται πανικόβλητο στον μπαμπά του και με τρόμο λέει : «Μπαμπά τελείωσε! Το νερό τελείωσε. Δεν έχουμε νερό ». Ο πατέρας γυρνά ήρεμος, ρίχνει μια ματιά και απαντά:
«Πάρε το πόδι σου από το λάστιχο».
Αυτό πολλές φορές κάνουμε και στη ζωή μας. Πατάμε με το βάρος της αποθάρρυνσης, της ηττοπάθειας και της αμφιβολίας πάνω στη γραμμή της ζωής μας κόβοντας την παροχή του νερού.
Πρόκειται για μια πολύ κοινή θεώρηση που αποδίδεται σκωπτικά με την φράση ότι ακόμη και αν οι άνθρωποι ήταν ευτυχισμένοι δεν θα το έπαιρναν είδηση.
Το ανθοΐαμα το οποίο ανταποκρίνεται στην αντίθετη ενέργεια της απαισιοδοξίας, της αποθάρρυνσης, του υπερβολικού σκεπτικισμού και της πεποίθησης ότι τα πράγματα δεν πρόκειται να πάνε ποτέ καλά, είναι το gentian, η γεντιανή.
Χρησιμοποιώ το «ανταποκρίνεται στην αντίθετη ενέργεια», καθώς θεωρείται ότι τα ιάματα του Μπάχ τροφοδοτούν τον οργανισμό μας με εκείνες τις αρετές που είναι αντίθετες των ελαττωμάτων που έχουμε εξασθενώντας τα.
Όπως όταν έχουμε ένα ποτήρι με μαύρο υγρό και αργά αργά το γεμίζουμε με άσπρο, μέχρις ότου το μαύρο χρώμα αντικατασταθεί πλήρως από το άσπρο.
Η λατινική ονομασία της γεντιανής είναι gentiana amarella.
Το φυτό αυτό φύεται και στη χώρα μας, είναι μικρού μεγέθους και διακρίνεται από ανθάκια μωβ χρώματος. Βρίσκεται σε ασβεστολιθικές περιοχές και ανθίζει από το τέλος Αυγούστου έως τις αρχές Οκτωβρίου.
Ο άνθρωπος με ιδιοσυγκρασία gentian πιστεύει μονολιθικά και πεισματικά ότι τίποτε δεν πρόκειται να πάει καλά.
Παρόλο που μπορεί να έχει πετύχει αρκετά πράγματα, με την πρώτη αποτυχία μεμψιμοιρεί, βυθίζεται στην απελπισία και ως προμάντις κακών που έχει επαληθευτεί η προφητεία του στέκεται πάνω στα ερείπια της Τροίας αφαιρώντας με πικρό χαμόγελο και την τελευταία ικμάδα ελπίδας από τον εαυτό του και τους άλλους.
«Είδατε που σας το έλεγα;»
Ενδεχομένως να αισθάνεται και μία διαστροφική χαρά επαληθεύοντας την αμφιβολία του καθώς η μη επαλήθευσή της θα ήταν ένα πλήγμα γι αυτόν, αποδεικνύοντας του ότι ήταν ανούσιο να την κουβαλά.
Και μπαίνοντας και στα χωράφια της αστρολογίας, να σας δώσω ένα παράδειγμα: Λένε ότι οι άνθρωποι με τον πλανήτη Δία στον 1ο οίκο είναι καλότυχοι. Το αυτό ισχύει και για τους Τοξότες καθώς έχουν για κυβερνήτη τον Δία. Από πού προκύπτει όμως αυτό; Πρέπει να αποδοθεί σε Θεία εύνοια; Όχι βέβαια. Είναι ο τρόπος που αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν τη ζωή, είναι η θετική θεώρηση των πραγμάτων που τελικά τους κάνει να φαίνονται καλότυχοι.
Το gentian μπορεί να βοηθήσει σε θετικό οραματισμό και τον άνθρωπο που στις σχέσεις του εστιάζει μόνο στο κακό και στα προβλήματα.
Η γεντιανή διασώζει την καθημερινότητά μας σε καταστάσεις όπου αναπόφευκτα τυχαίνουν αναποδιές, και μας δίνει κουράγιο για να συνεχίζουμε. Αφαιρεί τη δυσαρέσκεια και τη θλίψη την οποία αισθανόμαστε εξαιτίας κάποιων προβλημάτων της ζωής μας.
«Η πίστη σου σε έσωσε» έλεγε ο Ιησούς.
Είναι γνωστό ότι πολλοί εναλλακτικοί γιατροί συστήνουν στους ασθενείς τους καρκινοπαθείς, να οραματίζονται ότι ο οργανισμός τους είναι δυνατός και σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα. Το ίαμα αυτό βοηθά στο να διευκολύνει τη νοητική αυτή διεργασία.
Βοηθά επίσης ασθενείς που η αρρώστια τους υποτροπιάζει και εκείνοι χάνουν το κουράγιο τους να αγωνιστούν παραπάνω.
Ο τύπος του ανθρώπου που χρειάζεται το ανθοΐαμα αυτό καταθλίβεται και μελαγχολεί από «γνωστή αιτία».
Εξηγούμαι ως προς αυτό λέγοντας ότι η κακή του διάθεση και ο αρνητισμός του πρέπει να οφείλονται σε υπερβολικό σκεπτικισμό και όχι σε καταπιεσμένο θυμό ή αγανάκτηση.
Αυτοί οι ανθρώπινοι χαρακτήρες βοηθούνται σημαντικά όταν το περιβάλλον τους είναι υποστηρικτικό και τοποθετεί το κάθε πρόβλημα τους στις πραγματικές του διαστάσεις, αντλώντας -αν θέλετε- το νερό που οι ίδιοι έχουν βάλει στο …κουτάλι που πνίγονται.
Συμπερασματικά, χρειαζόμαστε το συγκεκριμένο ίαμα στις παρακάτω περιπτώσεις:
- Μελαγχολία, από αιτία που μας είναι γνωστή. (δηλ. όχι ακαθόριστη μελαγχολία χωρίς να γνωρίζουμε από πού πηγάζει).
- Κατάθλιψη από γνωστή αιτία.
- Απογοήτευση από γνωστή αιτία.
- Υπερβολικός σκεπτικισμός
- Ηττοπάθεια
- Αρνητική ματιά στα πράγματα
- Όταν ξαναβρίσκουμε το θάρρος μας μετά από ενθάρρυνση και μετά από λίγο με την πρώτη δυσκολία, ξαναπέφτουμε στα ίδια.
- Όταν μεγαλοποιούμε οτιδήποτε μας συμβαίνει.
- Σε υποτροπή ασθένειας και σε κάθε μορφή υποτροπής.
- Σε σχολικές εξετάσεις
- Στην αρχή κάθε θεραπείας για να πιστέψουμε στο αποτέλεσμα της
- Όταν αρχίζουμε κάτι καινούργιο, ένα μάθημα, μία δίαιτα, μία προσπάθεια σε οτιδήποτε και μας αποθαρρύνουν οι πρώτες δυσκολίες.
Η θετική έκβαση του ιάματος αυτού, είναι να πιστεύουμε ότι όλα κατακτώνται με πίστη και προσπάθεια και ότι ο πόλεμος κερδίζεται, ακόμη και αν χάσουμε μια μάχη.

